Rodzajniki ‚a’, ‚an’, ‚the’: Cała tajemnica rozwiązana!

2 lata temu

Dzisiaj rozpoczynam krótką serię postów. Raz w tygodniu będę przedstawiać wam jeden z błędów najczęściej popełnianych przez Polaków.

W czasie moich lekcji zauważyłam bowiem, że większość uczniów ma problemy z tymi samymi słowami, wyrażeniami i zagadnieniami gramatycznymi. Dlatego pomyślałam, że byłoby dobrze co tydzień przybliżyć wam jedno z nich i wytłumaczyć jak poprawić owe błędy.

Zaczynamy od rodzajników.

Rodzajniki w języku angielskim

W języku angielskim rozróżniamy trzy rodzajniki: a, an, the. W przeciwieństwie, na przykład do języka niemieckiego, nie określają one rodzaju męskiego, żeńskiego, czy nijakiego, ale informują one nas czy nasz rozmówca ma na myśli jedną rzecz, wiele i czy mówi on o czymś konkretnym, czy bardziej ogólnym.

Polacy bardzo często omijają rodzajniki, gdyż w języku polskim one nie występują i wydają się nam dość nieistotne. Jednak, aby mówić poprawnie i brzmieć jak osoba kompetentna, która dobrze zna angielski, musimy używać rodzajników.

Dlaczego rodzajniki są takie ważne?

Pomimo, że są to bardzo małe słówka, a, an, the mogą całkowicie zmienić sens zdania. Na przykład:

I have brown hair. – Mam brązowe włosy. – Włosy w języku angielskim są niepoliczalne, a przed rzeczownikami niepoliczalnymi nie stawiam a.

I have a brown hair. – Mam jednego brązowego włosa. Jeżeli a postawimy przed rzeczownikiem niepoliczalnym, zmieniamy cały sens zdania.

I read a book. – Przeczytałam książkę, jedną z wielu

I read the book. – Przeczytałam książkę, o której wiem ja i mój rozmówca. Być może wcześniej o nie rozmawialiśmy.

Jak używać rodzajników w języku angielskim

Istnieje parę ogólnych zasad, którymi należy kierować się w użyciu rodzajników w języku angielskim. Jak to zazwyczaj bywa, występują tutaj również wyjątki i jest ich dość sporo.

Na początku jednak radzę, abyś przyzwyczaił się do używania ogólnych zasad, a dopiero potem zaczął przyzwyczajać się do wyjątków.

Przypatrz się takim przykładom.

Wyobraź sobie sytuację, gdzie masz na talerzu gruszki. Wszystkie wyglądają tak samo. Mówisz:

I am going to eat a pear.

Oznacza to: Zjem gruszkę (którąkolwiek). Zjem jedną z tych, które widzę, obojętnie którą.

Teraz wyobraź sobie, że jedna z tych gruszek jest soczyście czerwona. Mówisz:

I am going to eat the pear.

Zjem gruszkę (tę konkretną), tę właśnie, która jest czerwona.

Rodzajnik nieokreślony ‚a’ i ‚an’

A i an oznaczają ‚coś’ lub ‚jakieś’, lub ‚jedno z wielu’.

A więc nasze zdanie:

I will eat a pear

oznacza ‚zjem jakąś (jedną z wielu) gruszkę’.

Rodzajnika nieokreślonego ‚a’ i ‚an’ używamy przed rzeczownikami liczby pojedynczej, kiedy mówimy o czymś ogólnie i pierwszy raz.

‚A’ używane jest przed rzeczownikami rozpoczynającymi się na spółgłoski, a ‚an’ przed rzeczownikami rozpoczynającymi się na samogłoski.

Na przykład:

  • a car
  • an apple
  • I want to buy a car.
  • I am going to eat an apple.

Rodzajnik określony ‚the’

The oznacza ‚to, ta, ten, tamten…’. A więc nasze zdanie:

I will eat the pear

oznacza: zjem tę gruszkę.

Rodzajnik określony ‚the’ używany jest przed rzeczownikami liczby pojedynczej i mnogiej, jeżeli mówimy o czymś konkretnym lub wspominamy o czymś po raz kolejny.

Na przykład:

  • Tokyo is the capital of Japan.
  • The new Chinese restaurant is very good.
  • The girl in the red dress is very beautiful.

Kiedy nie używać rodzajników w języku angielskim?

Nie używaj rodzajników przed rzeczownikami liczby mnogiej, kiedy wspominasz o nich po raz pierwszy, kiedy w domyśle mówisz ‚jakieś’.

Na przykład:

  • I saw some really nice shoes yesterday.
  • He bought apples and will make a pie.

Nie używaj rodzajników w nazwach miast i krajów.

Na przykład:

  • I live in Germany.
  • You live in Poland.
  • I like to go to Mielno for holiday.

Nie używaj rodzajników przed nazwami dyscyplin sportowych.

Na przykład:

  • I like football.
  • He plays tennis every weekend.
  • She goes to yoga every Tuesday.

Nie używaj rodzajników kiedy mówisz o czymś bardzo ogólnym.

Na przykład:

  • I like cats. I like the cat in this picture. – Lubię koty (informacja ogólna). Lubię kota na tym obrazku (informacja bardzo konkretna).
  • I like pizza. I like the pizza from this restaurant. – Lubię pizzę (ogólnie). Lubię pizzę z tej restauracji (konkretnie).

A, an, the – Jak stosować w wypowiedzi?

Pamiętaj, że an, a to ‚jakieś’, a ‚the’ to ten konkretny. A więc, spójrz na te zdania:

  • He has a car. The car is red. – On ma samochód (jakiś). Ten samochód jest czerwony.
  • They live in a big house. The house is very old. – Oni mieszkają w jakimś domu. Ten dom jest bardzo stary.

Pamiętaj! Powyższe przykłady to ogólne zasady używania a, an, the. Istnieje wiele wyjątków!

Jeżeli chcesz wiedzieć wszystko na ten temat, dołącz do Biblioteki OK English, gdzie znajdziesz aż 3 lekcje dotyczące przedimków wraz z ćwiczeniami i ściągawką! Nie zwlekaj! Dołącz do mnie już dzisiaj! 

Masz jeszcze jakieś pytania?

Umów się na rozmowę i porozmawiaj ze mną osobiście.